Ghiti, Stele e i lôr amîs a rivin a Cividât

“O sin rivâts a Cividât, citât medievâl, teatri di tantis storiis, e tra chês cualchidune sui Benandants, int nassude cun podês magjics che intes gnots che e cambie la stagjon nus difint des striis tristis!” e spieghe Bolp cuant che a rivin

“Ce sono daûr a fâ chei doi fantats? Al somee che a cirin alc” e dîs Stele

“Mi pâr che ur coventi une man!” al dîs Ghiti

“Mandi! Jo o soi Ghiti e chescj a son i miei amîs, podìno judâus?”

“Mandi, nô o sin Benandants! No rivìn plui a cjatâ i nestris ramaçuts di fenoli che nus coventin par combati chês tristis di striis” e dîs la fantate

“Se almancul cualchidun al podès dissegnâju suntun sfuei di cjarte o podaressin doprâ i nestris podês par cjatâju” al conferme il fantat

“Orpo! Al è impuartant che ju cjatais! Fuarce amîs: judìnju!” e dîs Stele

Infin, in graciis de sgrimie di Bolp, i Benandants a rivin a cjatâ fûr lis bachetis!

“Graciis une vore pal aiût, cumò o podìn tornâ a difindisi come simpri!” e dîs la fantate

“Mandi! E bon viaç!” al zonte il fantat

“E je saltade fûr une gnove filastrocje: Tratât mâl pal aspiet, nol à mai fat nissun dispiet” e lei Bolp

“E je ore di partî! Mandiiii!”. E, saludant, i nestris amîs a tornìn a partî par une gnove aventure